Ikonostas

srodekW tradycji wschodniej ikonostas (z greki – ściana z ikon) jest najistotniejszym elementem wyposażenia cerkwi. Ma on za zadanie oddzielić nawę (miejsce, w którym gromadzą się wierni) – od sanktuarium (miejsca odprawiania nabożeństwa). W ten sposób dochodzi do wyraźnego odróżnienia strefy świeckiej od świętej – sacrum od profanum.
Dzieje gorajeckiego ikonostasu są niezwykle złożone. Początkowo funkcję ikonostasu pełniły pokrowpolichromie umieszczone bezpośrednio na ścianie nawy (XVII w.), dopiero później (XVIII w.) pojawił się tu ikonostas, który widzimy w świątyni dziś tzn. w formie ikon umieszczonych na stelażu.  W roku 1995 ikonostas w złym stanie został przewieziony do Krakowa przez Fundację św. Włodzimierza. Przez 16 lat był tam restaurowany i dopiero po długich przemyśleniach postanowiono, że wróci on w miejsce, gdzie znajdował się pierwotnie.  W maju 2011 roku odbyła się uroczystość ponownego poświęcenia ikonostasu w świątyni w Gorajcu.